üst

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. ser
    • damın üstü=ser xanî
  2. ser,
    • taşın üstünden inip yere oturdu=ji ser kevir peya bû li erdê rûnişt
  3. ser, rûxar
    • lokmayı dilinin üstünde gezdiriyordu loq li ser zimanê xwe digerand
  4. cil, kine, çek, cil û berg
    • üstünü değiştir=cilên xwe vêxe (an jî kincên xwe bişêlîne, derxe an jî ji xwe bike)
  5. raser
    • onun üstü raserê wê
  6. beden, gewde
  7. zêde, bermayî
    • üstü sana kalsın=bila ê zêde ji te re be
  8. jor
  9. ber, pişt
  10. jor, raser
    • üst makara=meqamê raser
  11. pişt
    • akşam üstü bize uğra=piştî âvâre were ba me
  12. ser (ji ser xwe)
    • üstünden atmak=ji ser xwe avêtin
  13. ser, dabaş (mijara ku jê tê behskirin)