veketin

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ve·ke·tin

Lêker 1

veketin (negerguhêz)
Rehê dema niha:
RP. Niha
	ez	vedikevim
	tu	vedikevî
	ew	vedikeve
	em, hûn, ew	vedikevin
Fermanî	Yekjimar	vekeve
	Pirjimar	vekevin
Rehê dema borî:
RP. Boriya sade
	ez	veketim
	tu	veketî
	ew	veket
	em, hûn, ew	veketin
Formên din: Tewandin:veketin

veketin negerguhêz (lêkera pêkhatî)

1. pal dan, xwe dirêj kirin
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: ڤه‌که‌تن

Herwiha

• ketinve

Bi zaravayên din

• Soranî: ketinewe

Werger

• Almanî: hinlegen → de
• Farisî: ^?لم دادن → fa, ^?دراز کشیدن → fa
• Tirkî: uzanmak → tr, yatma → tr, ^?serilmek → tr

Navdêr 1

veketin m

1. dîsan ketin
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Lêker 2

veketin negerguhêz (lêkera pêkhatî)

1. di xew bûn, di xew man, xew kirin
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Hevmane

• nivistin
• raketin
• razan
• xewtin
• hakê kirin (zimanê zarokan)
• lolî kirin (zimanê zarokan)

Jê

• vekev
• vekevî
• veketî

Etîmolojî

Ji ve- +‎ ketin.

Bi zaravayên din

• Soranî: nûstin

Werger

• Almanî: ^?schlafen → de
• Farisî: ^?لم دادن → fa, ^?دراز کشیدن → fa
• Îngilîzî: sleep → en
• Tirkî: kalıtım → tr, serilme → tr, uzanma → tr, yatma → tr, ^?serilmek → tr, ^?uyumak → tr, ^?uzanmak → tr, ^?uzun oturmak → tr, ^?yatmak → tr

Navdêr 2

veketin m

1. ketina di xewê, çûna di xewê
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. mana di xewê, bûna di xewê
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Hevmane

• paldan
• xewkirin

Lêker 3

veketin negerguhêz (lêkera pêkhatî)

1. lêhatin, taybetiyek bi zikmakî ji dêbavên xwe wergirtin
   • Hevokek ji devê bapîrê min " filan kesê kurê filankes nemerd e. Bav û bapîrên wî jî nemerd bûn. her tişt VEKETIN e. Ma wê bi ku de vekeve ji bavê xwe digihê mala filankes û xalên wî jî filan kesin" Ez goman dikim bapîrê min peyva "veketin" ê wekî peyva "kalıtım" a tirkî, "heredity" a ingilîsî bikaranî ye. — (Kesekî bi bernavê Mami Al di koma "Zimanê Kurdî" ya li ser Rûnameyê de, 8/2012)

Tewîn

• Lêker: ve-kev-

Jê

• veketinî
• veketî
• vekev

Etîmolojî

Ji ve- +‎ ketin.

Werger

• Afrîkansî: erf, aansterf, beërf, beërwe
• Almanî: erben → de, beerben → de
• Çekî: dědit
• Danmarkî: arve → da
• Esperantoyî: heredi
• Fînî: periä → fi
• Fransî: hériter → fr
• Frîsî: erve
• Holendî: beërven → nl, erven → nl
• Îbranî: ירשׁ → he
• Îdoyî: heredar → io
• Îngilîzî: to be inherit → ened, to inherit → en
• Îtalî: ereditare → it
• Katalanî: heretar → ca
• Papyamentoyî: eredá, heredá
• Portugalî: herdar → pt
• Romanyayî: moșteni → ro
• Samiya bakurî: árbet
• Sonxayî: tubu
• Spanî: heredar → es
• Swêdî: ärva → sv

Navdêr 3

veketin m

1. pêveçûn, şibîn
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]