tefsîr

 Herwiha binêre: tefsir

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: tef·sîr

Navdêr

tefsîr m

1. Zelalkirina bingeh û sedemên nivîsekê yan mijarekê yan bûyerekê.

   Hevmane: şirove, ravekirin, îzah, ravek, şerh, têbînî, not, ronkirin, koment, komentar

   • 2006, Danezana Gerdûnî ya Mafên Mirovan, benda 30, unchr.org, jêwergirtin:

     Ti hukmekî vê Danezanê nikare bê tefsîrkirin wekî ku tu maf dide dewletekê, komekê û kesekî ji bo kirina karekî an pêkanîna kirinekî ku rakirina maf û azadiyên ku tê de hatine berpêşkirin amanc bigire.

Tewandin

Tewandina tefsîr

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	tefsîr	tefsîr
Îzafe	tefsîra	tefsîrên
Çemandî	tefsîrê	tefsîran
Nîşandera çem.	wê tefsîrê	wan tefsîran
Bangkirin	tefsîrê	tefsîrino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	tefsîrek	tefsîrin
Îzafe	tefsîreke	tefsîrine
Çemandî	tefsîrekê	tefsîrinan

Jê

• tefsîr kirin (lêker)
• tefsîrî
• tefsîrkar
• tefsîrkarî
• tefsîrker
• tefsîrkirin (navdêr)
• tefsîrkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî تَفْسِير (tafsīr) ji te- + ji aramî פשר (p-ş-r: çare kirin, hel kirin, şirove kirin, ravekirin, ron kirin)

Werger

• Almanî: Interpretation → de mê
• Îngilîzî: Interpretation → en
• Tirkî: şerh → tr, yorum → tr