seredan

Kurmancî

Bilêvkirin

•  IPA^(kilîd): /sɛɾɛˈdɑːn/
• Kîtekirin: se‧re‧dan

Navdêr

Tewandina seredan
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	seredan	seredan
Îzafe	seredana	seredanên
Çemandî	seredanê	seredanan
Nîşandera çemandî	wê seredanê	wan seredanan
Bangkirin	seredanê	seredanino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	seredanek	seredanin
Îzafe	seredaneke	seredanine
Çemandî	seredanekê	seredaninan

seredan m

1. Çûna derekê bo dîtina kesekê/î yan tiştekê/î û dîsan vegerîn.

   Hevmane: ziyaret

   • Telaq dabû li nik qazî
     Ji serdanê serhefsar e
     Bi wê sonda me pê xwarî — (Feqiyê Teyran, , ~1620)

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: سه‌ره‌دان

Herwiha

• serdan

Bide ber

• ger

Têkildar

• seredêr

Binêre herwiha

• sereder
• serederî

Jê

• seredan kirin (lêker)
• seredanî
• seredankirin (navdêr)
• seredankirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji ser +‎ -e- +‎ dan

Werger

• Almanî: Besuch → de m, Besuche machen
• Erebî: الزیارة, ^?الإفتقاد, ^?التدشین, ^?التفقد, ^?العمرة
• Farisî: دیدار → fa, سرزدن → fa, ملاقات → fa, بازدید → fa, بازدید کردن → fa, دیدار → fa, عیادت کردن → fa, زیارت → fa
• Îngilîzî: visit → en, visitation → en
• Tirkî: görüş → tr, görüşme → tr, sefer → tr, ziyaret → tr, ziyaretçi → tr, görüşmeci → tr