Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

1. ji xwe, manê, nexwe[biguherîne]

hoker

Wate[biguherîne]

  1. jixwe, manê, nexwe, zaten
    • eger te bela xwe ji marî vekiriba, marî bi te venedida.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Ji wêjeyê[biguherîne]

Peyva “”: Di gelek berhemên klasîk da derbaz dibît, kelîmeyek e ku Hekkariyî hema hero bikartînin ku maneya wê “jixwe/zaten” e, lê hema bêje hemû gava ligel “jixwe” dihête karînan her wekî vê mîsalê: “nê jixwe min tu dîtibûy” lê bi tinka serê xwe jî dihête karînan, ji bo mînak: “nê tu nehatî da em bixebitin” anko bi nêzik mena “lê/lêbelê/feqet”, an jî wekî Bateyî dibêje: “Nê ji tirs û heybetê qed nanivî” ... (Ayhan Geverî: Mewlûda Bateyî û Pişavtina Devoka Hekarî, Kovara [Nûbihar], hj. 79, 9/2006)

Bide ber[biguherîne]

Ji[biguherîne]

hevreha pehlewî enê ji zimanên îranî

Wergerr[biguherîne]

2. neyê; nayê[biguherîne]

lêker

Wate[biguherîne]

  1. neyê
  2. nayê

Zazakî[biguherîne]

Wate[biguherîne]

hoker

  1. na

cînav

  1. van, ev: cînavê diyarker yê pirjimariyê
    • Verî ke ez derheqê muhtewaya kitabê ma de malumatan bida şima, ez wazena nuştoxê nê kitabê ma, yanî Mela Mehemed Elîyê Hunî bida şinasnayîş.
      (Berî ku ez li ser naveroka vê pirtûka me agadariyan bidim we, ez dixwazim nivîskarê vê pirtûka me anku Mela Mehemed Eliyê Hunî binasînim.) (Roşan Lezgîn: Mewlid – Yîsif û Zelîxa – Qesîdeyê Kerbela, Kovara Mehname, hj. 80, 10/2006, kurmanciya vê hevokê: Husein Muhammed)