girift

 Herwiha binêre: girîft

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: gi·rift

Navdêr

girift m

1. kêşe, arîşe, tengeje, alozî, pirsgirêk, gelş, gelemşe, problem, mişkîle, krîz, qeyran, dîlema, pirs, doz, bela, nexweşî
2. tevlihev

Tewandin

Tewandina girift

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	girift	girift
Îzafe	girifta	giriftên
Çemandî	giriftê	giriftan
Nîşandera çem.	wê giriftê	wan giriftan
Bangkirin	giriftê	giriftino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	giriftek	giriftin
Îzafe	girifteke	giriftine
Çemandî	giriftekê	giriftinan

Formên alternatîv

• giriftarî

Jê

• girift bûn (lêker)
• girift kirin (lêker)
• giriftbûn (navdêr)
• giriftbûyî (rengdêr)
• giriftkirin (navdêr)
• giriftkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji farisî گرفت (girift, “girt, asê kir”) ji گرفتن (giriften, “girtin, asê kirin”).

Werger

• Almanî: ^?vertrackt → de
• Îngilîzî: ^?kinky → en, ^?indigestion → en, ^?roundabout → en
• Tirkî: dolaşık → tr, girift → tr, çapraşık → tr, girişik → tr, karışık → tr, çetrefil → tr, çetrefilli → tr, ağdalı → tr, ^?karmaşık → tr, ^?pürüz → tr, ^?dolambaçlı → tr, ^?pürüzlü → tr

Tirkî

Navdêr

girift

1. girift, aloz, herbilî
2. helwest, girîfdar, alozdar