dûm

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈduːm/
• Kîtekirin: dûm

Navdêr

Tewandina dûm
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	dûm	dûm
Îzafe	dûma	dûmên
Çemandî	dûmê	dûman
Nîşandera çem.	wê dûmê	wan dûman
Bangkirin	dûmê	dûmino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	dûmek	dûmin
Îzafe	dûmeke	dûmine
Çemandî	dûmekê	dûminan

dûm m

1. Dava dirêj ya bi derqûna hin heywanan ve.

   Hevmane: kilik, kurîk, kurî, dûv, boçik, dûvik, doç, dûvelank, daw

2. Qiyamet, dawiya dinê, paşiya jiyan û cîhanê.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
3. Roja dûmê, roja dûma dinê, roja paşiya jiyan û cîhanê.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
4. Dawî, paşî, encam.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• dûmik
• dûmk
• piştdawî

Etîmolojî

Bide ber dûmik, dûmahî, têkildarî dûv, dû, dawî. Bêtêkilî îngilîzî doom.

Werger

• Almanî: Tumult → de m, Fortdauern → de, Schwanz → de m, Sterz → de m
• Farisî: دنباله → fa, دم → fa
• Îngilîzî: Doomsday → en
• Tirkî: Kıyamet günü → tr, kuyruk → tr