qiyamet

 Herwiha binêre: qîyamet

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: qi·ya·met

Navdêr

qiyamet m

1. dûm, dawiya dinê, axret, dûma dinê, rabûn, hilhatin
   (li gor dînî bi taybetî rabûna mirovan piştî bidawîhatina dinyayê)

   Roja qiyametê
   (roja tê bawerkirin ku hemî mirovên mirî dê ji gorên xwe rabin û
   yên qenc dê biçin biheştê û yên gunehkar biçin dûjehê)

2. qerebalix, dengûdor, heytûhot, ûrmiyan
3. zaf, hejmareke zêde

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Mela bê qameta yekta
  Qiyamet min bi çehvan dî
  Firaqê rûsiya bin te

Tewandin

Tewandina qiyamet

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	qiyamet	qiyamet
Îzafe	qiyameta	qiyametên
Çemandî	qiyametê	qiyametan
Nîşandera çem.	wê qiyametê	wan qiyametan
Bangkirin	qiyametê	qiyametino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	qiyametek	qiyametin
Îzafe	qiyameteke	qiyametine
Çemandî	qiyametekê	qiyametinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: قیامەت

Formên alternatîv

• qîyamet

Jê

• qiyametî

Etîmolojî

Ji erebî قِيَامَة (qiyāma, “ji nû ve vejîn, dawiya dinyayê”).

Bide ber

• qîmet

Werger

• Almanî: Apokalypse → de mê, Weltuntergang → de nêr
• Erebî: يوم القيامة, قيامة, البعث
• Farisî: آرماگدون → fa, قیامت → fa, قیامت → fa
• Fînî: tuomiopäivä → fi
• Îngilîzî: apocalypse → en, the last judgment, resurrection → en, ^?day of resurrection
• Tirkî: izdiham → tr, kıyam → tr, kıyamet → tr, ^?derya → tr, ^?furya → tr