cumle

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Wate[biguherîne]

navdêr,

  1. hevok, tevok, riste,
    komek peyvan yên li dû hev tên rêzkirin û bi hev re ramanekê diyar dikin
    (di nivîsînê de ji van peyvan ya yekem bi sertîpa mezin tê nivîsîn û li pey peyva dawînniqteyek tê danîn.)


cînav

  1. hemû, giş, tev

Herwiha[biguherîne]

Ji wêjeyê[biguherîne]

Bi wateya "hemû":

Hemû aletên şer komî ser hev bikin, zirx û şûr û mertalên xwe wergirin û dakevin qada şer! Sirûd û helbestên şer bi yek dengî biqîrin û dest bi merasima recmê bikin; lewre ferman di ser wijdan, hest, dilovanî û cumle nazikiriyan re ye. Ya girîng ferman e. Dema ferman ji meqamên bilind…ji cihê herî bilind hat; êdî, edalet û hemû mefhûmên di asta gerdûnî de divê bilezin, bibezin, bikevin qul û qewêran.

(Hasan Kaya: Rojîn[ê] birecimînin, Netkurd.com, 1/2009)

Ji[biguherîne]

ji erebî جملة (cumlet: hevok < tevahî)

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

hevok: