cesed

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /d͡ʒɛˈsɛd/
• Kîtekirin: ce·sed

Navdêr

cesed n

1. leş, kelex, term, ser û dest û ling û zik û pişt û hemî parçeyên din
   yên bi mirovekê/î yan candarek din ve bi hev re.

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Peyweste divê bi hev bin eşbah
  Can û cesedan ko ittihad in
  We-l-ma'u lehu l-mizacu bi-r-rah

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: جەسەد

Hevmane

• beden
• gewde
• kelex
• leş

Nêzîk

• bejn

Jê

• bcesednas
• cesedî
• cesednasî
• cesedparêz
• cesedparêzî

Etîmolojî

Ji erebî جسد (cesed), hevreha גושדא (gûşda) ya aramî, wek ceset ketiye tirkî jî.

Werger

• Almanî: Leiche → de m
• Erebî: ^?جثة
• Farisî: جسد → fa, بدن → fa, لاشه → fa
• Îngilîzî: body → en, cadaver → en, dead body
• Tirkî: cenaze → tr, ceset → tr, naaş → tr

Anagram

• secde