cenaze

 Herwiha binêre: cenazê

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /d͡ʒɛnɑːˈzɛ/
• Kîtekirin: ce·na·ze

Navdêr

cenaze n

1. Leşê kesê mirî.

   Hevmane: term, cesed, meyît, cendek, kelex

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1692, Ehmedê Xanî, Mem û Zîn:

  Gava dimirit Memê birîndar
  Ez dê bi cenazeyê wi ra bim
  Hetta veke meqberan teba bim

Tewandin

Tewandina cenaze

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	cenaze	cenaze
Îzafe	cenazeyê	cenazeyên
Çemandî	cenazeyî	cenazeyan
Nîşandera çem.	wî cenazeyî	wan cenazeyan
Bangkirin	cenazeyo	cenazeyino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	cenazeyek	cenazeyin
Îzafe	cenazeyekî	cenazeyine
Çemandî	cenazeyekî	cenazeyinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: جه‌نازه

Formên alternatîv

• canaze
• cinaze

Jê

• cenazeyî

Etîmolojî

Ji erebî جنازة (cinaze), hevreha aramî גנזא (genza: xezîne, gencîne), herdu ji zimanên îranî, hevreha pehlewî genz, genzînek, binere gencîne. Îdiaya Perwîz Cîhanî, ku dibêje "cenaze" ji "can + aza" tê, bêbingeh e.

Werger

• Almanî: Leiche → de m, sterbliche Überreste
• Erebî: ^?النیط, ^?جثمان
• Farisî: جنازه → fa, میت → fa, جسد → fa
• Fînî: (kuolleen) ruumis
• Holendî: lijk → nl n
• Îngilîzî: corpse → en, dead body, body → en, corp → en, dead body
• Tirkî: naaş → tr, cenaze → tr

Tirkî

Bilêvkirin

• Deng (Îzmîr, Tirkiye):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Navdêr

cenaze

1. term, cendek, cenaze, cinyaz

Anagram

• eczane