banyo

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî banyo  banyo 
Îzafe banyoya  banyoyên 
Çemandî banyo  banyoyan 
Nîşandera çemandî   banyo  wan  banyoyan 
Bangkirin banyo  banyoyino 
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî banyoyek  banyoyin 
Îzafe banyoyeke  banyoyine 
Çemandî banyoyekê  banyoyinan 
banyo (1)

banyo

  1. hemam, serşok, germaw, dûş, odeya ku mirov leşê xwe tê ve dişû
    • Banyoya mala min pirr biçûk e lê paqij e.
  2. şûştina leşê xwe
    • Ev her spêde banyoyê dikim, taştê dixwim û paşî diçim ser karê xwe.

Ji wêjeyê[biguherîne]

Min bi lez rahişt makîneya seriyan û ez çûm banyoyê. Mîna ko ez bixwazim heyfê ji porê xwe hilînim, min ew gijomijo kir ko tam li ber çavên min reş bibe û min makîne da ser cênîka xwe ya rastê û heta bi qotê serê xwe, ez çûm. (Enwer Karahan: Serê min çi qasî dişibe yê bavê min, Nefel.com, 6/2009)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Ji[biguherîne]

Ji îtalî bagno (wek "banyo" tê xwendin) ji latînî balneum, ku belkî hevreha balav ya kurdî ye.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

odeya ku mirov xwe tê ve dişo:

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

banyo

  1. serşok, hemamok
  2. şerşok, banyo
  3. xweşûştin, xwehemamkirin
  4. ava biderman
  5. banyo
    • güneş banyosu
      xwe dan ber tavê, banyoya tavê
  6. banyo
    • fotoğraf banyosu
      banyoya fotografan