banyo

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

banyo (1)

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. hemam, serşok, germaw, dûş, odeya ku mirov leşê xwe tê ve dişû
    • Banyoya mala min pirr biçûk e lê paqij e.
  2. şûştina leşê xwe
    • Ev her spêde banyoyê dikim, taştê dixwim û paşî diçim ser karê xwe.

Ji wêjeyê[biguherîne]

Min bi lez rahişt makîneya seriyan û ez çûm banyoyê. Mîna ko ez bixwazim heyfê ji porê xwe hilînim, min ew gijomijo kir ko tam li ber çavên min reş bibe û min makîne da ser cênîka xwe ya rastê û heta bi qotê serê xwe, ez çûm. (Enwer Karahan: Serê min çi qasî dişibe yê bavê min, Nefel.com, 6/2009)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Ji[biguherîne]

Ji îtalî bagno (wek "banyo" tê xwendin) ji latînî balneum, ku belkî hevreha balav ya kurdî ye.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

odeya ku mirov xwe tê ve dişo:

Tirkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. serşok, hemamok
  2. şerşok, banyo
  3. xweşûştin, xwehemamkirin
  4. ava biderman
  5. banyo
    • güneş banyosu
      xwe dan ber tavê, banyoya tavê
  6. banyo
    • fotoğraf banyosu
      banyoya fotografan