êm

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr 1[biguherîne]

Kesek masiyê bi şokê ve dike da ku bibe êm ku masioyên mezintir pê bigire.

êm nêr

  1. Xwarina ku didin heywanan.

Herwiha[biguherîne]

Hevmane[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Têkildar[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji tirkî yem (alif) ji yemek (xwarin).

Werger[biguherîne]


Navdêr 2[biguherîne]

êm

  1. demek kurt, bîsk, kêlî, kêlîk, muqdar, solix, bîst, çend saniyeyan, çend deqeyan
    êmekê (bîskekê, demek kurt, gavekê)

Werger[biguherîne]

Formeke lêkerê[biguherîne]

êm

  1. (devkî): bêm, werim:
    Ez ê sibê êm. (Ez dê sibê bêm / werim.)