serî

 Binêre herwiha: sêrî, şeri, şerî, û şêrî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: se·rî

Navdêr

serî n

1. Destpêk, ewil, pêşî.

   Ji serî ta binî. ― ji destpêkê ta dawiyê

2. Lib, heb, fer, dane.

   Pênc seriyên beranan. ― 5 lib beran

Ji wêjeya klasîk

• »Ena bi-l-we'di le-wasiq fe-lehe l-we'du wesîq«
  Di riya durrê muradê mi serî daniye rê
  »Xudtu fi l-behri we-la zewreqe we-l-behru 'emîq« — (Melayê Cizîrî, Dîwan, ~1640)

Etîmolojî

Ji ser +‎ -î.

Jê

• serî berdan (lêker)
• serî birin
• serî dan (lêker)
• serî danîn (lêker)
• serî girtin
• serî xistin
• serîberdan (navdêr)
• serîbirin
• serîdan (navdêr)
• serîdanîn (navdêr)
• serîgirtin
• serîxistin

Werger

navdêr

• Almanî: Haupt → de nêtar, Oberseite → de, Spitze → de nêr, Stück → de nêtar
• Erebî: ^?رأس → ar
• Farisî: کله → fa, اصلی → fa, بینی پرندگان
• Îngilîzî: apex → en, cusp → en, jemmy → en, knotty → en, knurl → en, point → en, up → en, knob → en, ^?capitate → en, ^?cephalic → en, ^?superincumbent → en, ^?vertical → en, ^?sequence → en
• Tirkî: beyin → tr, mebde → tr, saksı → tr, sere → tr, tepe → tr, yumru → tr, kelle → tr, ser → tr, uç → tr, ^?dizi → tr, ^?seri → tr

daçek

• Almanî: pro → de