partîtîv
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: par·tî·tîv
Navdêr
[biguhêre]| Tewandina partîtîv | ||
|---|---|---|
| Zayenda mê ya binavkirî | ||
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | partîtîv | partîtîv |
| Îzafe | partîtîva | partîtîvên |
| Çemandî | partîtîvê | partîtîvan |
| Nîşandera çemandî | wê partîtîvê | wan partîtîvan |
| Bangkirin | partîtîvê | partîtîvino |
| Zayenda mê ya nebinavkirî | ||
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | partîtîvek | partîtîvin |
| Îzafe | partîtîveke | partîtîvine |
| Çemandî | partîtîvekê | partîtîvinan |
partîtîv m
- (rêzimanî) forma navdêrê ya hin zimanan (bo nimûne: fînî) ya ku diyar dike ku bandora kirdeyê yan lêker tenê li parçeyek bireserê heye
Mînakek ji zimanê fînî: Minä syön omenaa. ("Ez [hinek lê ne hemû] sêvê dixwim." Yan: "Ez mijûlî xwarina sêvê me [lê hê min bi temamî neqedandiye.])- Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
Herwiha
[biguhêre]Jê
[biguhêre]Têkildar
[biguhêre]| (Tewandinên rêzimanî): abesîv · ablatîv · absolutîv · akûzatîv · adîrektîv · adelatîv · adesîv · hoker · alatîv · antesîv · apûdesîv · aversîv · benefaktîv · karîtîv, kirde · bireser · komîtatîv · datîv · delatîv · dîstantitîv · dîstrîbûtîv · dûbîtîv · elatîv · ergatîv · esîv · ekwatîv · aversîv · evîtatîv, · eksesîv · genetîv · îlatîv · înelatîv · înesîv · înstruktîv · enstrûmental · întransîtîv · komparatîv · latîv · lokatîv · mediyal · multîplîkatîv · nomînatîv · partîtîv · pegatîv · perlatîv · posesîv · postelatîv · postdîrektîv · postesîv · postpozîsyonal · prepozîsyonal · prîvatîv · prolatîv · prozekûtîv · proksîmatîv · separatîv · sosyatîv · sûbdîrektîv · sûbesîv · sûpelatîv · sûblatîv · sûperdîrektîv · sûperesîv · sûperlatîv · sûpresîv · temporal · termînatîv · translatîv · viyalîs · vokatîv |
Etîmolojî
[biguhêre]Ji îngilîzî partitive yan fransî partitif, ji latînî [Peyv?], têkildarî part (parçe, par)
Werger
[biguhêre]- Fînî: partitiivi → fi
- Fransî: partitif → fr
- Îngilîzî: partitive → en
- Tirkî: parçacıl tanımlık