niyaz

 Herwiha binêre: Nîyaz

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /niˈjɑːz/

• Deng (Bidlîs):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: ni·yaz

Navdêr

niyaz m

1. niyet, inyet, merem, mebest, qezd

   Niyaza min ewe ku sala bêt ji Kurdistan ê biçim.

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Tînit bi hîle kar-i saz
  Geh geh ko naz e û geh niyaz
  Sehhar û pir mekkarê çerx

Tewandin

Tewandina niyaz

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	niyaz	niyaz
Îzafe	niyaza	niyazên
Çemandî	niyazê	niyazan
Nîşandera çem.	wê niyazê	wan niyazan
Bangkirin	niyazê	niyazino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	niyazek	niyazin
Îzafe	niyazeke	niyazine
Çemandî	niyazekê	niyazinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: نیـاز

Jê

• niyaz kirin (lêker)
• niyazkirin (navdêr)
• niyazkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Hevreha farisî نیاز (niyaz), avestayî nî-az- (dehf dan jêr) ji zimanên îranî *ni- (binere niştin) + *az- (binere ajotin)

Werger

• Almanî: Anliegen → de m, Gebet → de m
• Erebî: ^?دعاء, ^?الشاكلة, ^?الطیة, ^?النیة, ^?الهم
• Farisî: نیاز → fa, خواسته → fa
• Îngilîzî: intention → en, ^?trend → en, purpose → en, aim → en, ^?intensively → en, ^?intendment → en, ^?self-suggestion → en
• Tirkî: dilek → tr, dua → tr, yakarı → tr, hacet → tr, niyaz → tr

Anagram

• zayin, zinya, ziyan

Tirkî

Navdêr

niyaz

1. Lava, başkurî, hewîn.

Anagram

• ziyan