mixalifet

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: mi·xa·li·fet

Navdêr

mixalifet m

1. (siyaset) Partiyên dijî partiyên deshilatdar; partiyên ku ne di hikûmetê de.

   Hevmane: opozisyon

2. hevrikî, dijberî, hevrikî, tersî, zidî, berberî, hemberî, reqabet, mixalefet, ixtilaf, hevber bûn, dijî xebitîn

Tewandin

Tewandina mixalifet

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mixalifet	mixalifet
Îzafe	mixalifeta	mixalifetên
Çemandî	mixalifetê	mixalifetan
Nîşandera çem.	wê mixalifetê	wan mixalifetan
Bangkirin	mixalifetê	mixalifetino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mixalifetek	mixalifetin
Îzafe	mixalifeteke	mixalifetine
Çemandî	mixalifetekê	mixalifetinan

Formên alternatîv

• mixalefet
• muxalefet
• muxalifet

Jê

• mixalifetî

Etîmolojî

Deyn ji erebî مُخَالَفَة (muḵālafa).

Werger

• Almanî: Opposition → de mê, Konkurrenzkampf → de nêr, Rivalität → de mê, ^?Gegnerschaft → de m, ^?Konkurrenz → de
• Farisî: مخالفت → fa, غوغا → fa, شرایط بد → fa
• Fînî: oppositio → fi
• Fransî: opposition → fr
• Holendî: oppositie → nl
• Îngilîzî: opposition → en, emulation → en, rivalry → en
• Swêdî: opposition → sv
• Tirkî: muhalefet → tr, rekabet → tr, yarışma → tr