mifa

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]

  1. sûde, kelk, menfeet, berjewendî, wec, qezenc, qazanc, kêr, feyde, avantaj, sûd, kar, lişt, kerh, keys
    • Ti mifa di koştina wî de nîne.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî منفعة (menfe'et: menfeet) ku bi rêya menfe'et → mef'et → mef'e → mehif → mifa" hatiye kurdîkirin. Heman peyv serekaniya "maf" ya kurdî ye jî.

Ji wêjeyê[biguherîne]

Wisan dixwiya ku ti mifa û sûdeyek ji bendewariya li ber derîkê biçûk tine bû loma Evîn vegerî ber maseyê,
nîvî bi wê baweriyê ku belkî kilîlek din li ser wê bibîne yan jî cure pirtûkek rêzik û
regezan ka mirov çawa dikare xwe biçûk bike.

(Lewis Carroll: Serpêhatiyên Evînê li Sosretistanê, wergêrr: Husein Muhammed, Kovara Mehname, hj. 25, 2/2002: http://welcome.to/mehname)

[biguherîne]

Werger[biguherîne]