Here naverokê

wec

Ji Wîkîferhengê

Kurmancî[biguhêre]

Navdêr 1[biguhêre]

wec

  1. mifa, kêr, feyde, sûde, kelk, menfeet, berjewendî
  2. sûd, lişt, avantaj, qazanc[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].

Ji wêjeyê[biguhêre]

  • Lê niha ti wec û sûde tê de nîn e", Evîna reben ji xwe re ponijî, "îdîa bikim ku du kes im! — (Lewis Carroll: Serpêhatiyên Evînê li Sosretistanê, wergêrr: Husein Muhammed, Kovara Mehname, hj. 25, 2/2002)

Etîmolojî[biguhêre]

Ji erebî [Peyv?] û farisî

[biguhêre]

Werger[biguhêre]

Navdêr 2[biguhêre]

wec

  1. (serûçav) Binêre: wech