Here naverokê

leşker

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]
tank û leşkerek.

leşker m yan n li gorî maneyê

  1. Koma eskeran, hemû eskerên dewletekê.
    Hevmane: artêş, cêş, ordî, sipa, serbaz
  2. (meslek) Kesa/ê ji wê komê, esker, serbaz, sipa.
    • 1986, Firat Cewerî, Girtî, Weşanên Nûdem:
      Dû re leşkerekî din satilek ava cemidî bi ser serê wî de kir.
    • ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:
      Min bi qewlê dijminan dit ber xedengan bêsebeb
      Leşkerê qehr û xeman wê çûn hisara dil bikin
      Ke'be û Beytu l-heram e lê bi nûr bêtin receb

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina leşker
Zayendên mê û nêr ên binavkirî
Rewş Mê (yj.) Nêr (yj.) Mê û nêr (pj.)
Navkî leşker leşker leşker
Îzafe leşkera leşkerê leşkerên
Çemandî leşkerê leşkerî leşkeran
Nîşandera çem. wê leşkerê wî leşkerî wan leşkeran
Bangkirin leşkerê leşkero leşkerino
Zayendên mê û nêr ên nebinavkirî
Rewş Mê (yj.) Nêr (yj.) Mê û nêr (pj.)
Navkî leşkerek leşkerek leşkerin
Îzafe leşkereke leşkerekî leşkerine
Çemandî leşkerekê leşkerekî leşkerinan

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Formên alternatîv

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji zimanên îranî, hevreha farisî لشکر (leşker), farisiya navîn leşker. عسكر ('esker, “esker”) ya erebî belkî ji zimanekî îranî hatibe wergirtin lê ihtimal mezintir e ku ji exercitus ya latînî be.

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]

leşker

  1. artêş, leşker, esker, ordî, cêş

Çavkanî

[biguhêre]
Ev made ji wergerên artêş hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.[rûpelên din]