izin

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî izin  izin 
Îzafe izina  izinên 
Çemandî izinê  izinan 
Nîşandera çemandî   izinê  wan  izinan 
Bangkirin izinê  izinino 
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî izinek  izinin 
Îzafe izineke  izinine 
Çemandî izinekê  izininan 

izin

  1. destûr, ruxset, rêdan, hêlan, hiştin yan qebûlkirin ku kesek tiştekî bike
  2. betlane, tatîl, bênvedan, vehêsî, vêsî

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

  • Ew bûne sebeb ji bo 'inadê
    Ger izin bidit ji bo mi ra mîr
    Ez dê bikujim Memê bi tedbîr
    (Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Herwiha[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî اذن (iδin) ji اذن (eδine: guhdarî kirin, guh danê) ji اذن (uδn: guh), hevreha aramî ܐܕܢܐ / אדנא ('idna: guh), îbrî אוזן (ozên: guh), akadî 𒉿 (uznu: guh), ge'ezî አዝን (ʾǝzn)....

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

izin dan:

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

izin

  1. destur, rêdan, pişû, îzin
  2. betlane, destura betlaneyê