cild

 Herwiha binêre: cîld

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈd͡ʒɘld/
• Kîtekirin: cild

Navdêr

cild n

1. kevl, çerm, pîst, post
2. berg, qepax
3. kitêb, pirtûk

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Me ji ser çeşmeyê heywan qedehek safî vexwar
  Nagihî lezzet û zewqa me bi sed cildê kitab
  Lew di çengê me dixwînî ko di 'işqa te bi saz

Formên alternatîv

• celd
• cîld

Jê

• bêcild
• bêcildî (navdêr)
• bicild
• bicildî
• bicildîtî
• cild dan (lêker)
• cild kirin (lêker)
• cilddan (navdêr)
• cilddar
• cilddarî
• cilddayî (rengdêr)
• cildder
• cildik
• cildî
• cildker
• cildkirin (navdêr)
• cildkirî (rengdêr)
• cildok

Etîmolojî

Ji erebî جلد (cild), hevreha aramî ܓܠܕܐ / גלדא (gêlda), îbranî גלד (gêlêd), akadî gildu.

Bide ber

• cird

Werger

• Almanî: Band → de m, ^?Decke → de m
• Farisî: پوست → fa, جلد → fa
• Îngilîzî: volume → en, cover → en, dermato- → en
• Tirkî: post → tr, cilt → tr, ^?kese → tr

Îngilîziya kevn

Navdêr

ċild nt

1. (malbat) zarok