kese
Rengdêr
[biguhêre]kese
- lîf, lîfik
- kîsik
- kîs, qaldank (ji bo dirav û tiştên din)
- Para kesesi. ― Kîsikê diravan.
- Tütün kesesi. ― Kîsikê titûnê.
- celd
- Kuran kesesi. ― Celdê Quranê.
- kîse (ev mirov destê xwe dikê û wisa xwe pê mist dide) , lûf, lûfik (ji bo şûştinê)
- (mecazî) kîs (serwet an jî pereyê aîdê yekî)
- Masrafı kesesinden yaptı. ― Mesre ji kîsê xwe kir.
- kîs kîsik (ji bo mixdar)
- Üç kese tütün. ― Sê kîs titûn.
- (dîrok) yekeye dirav a pênc sed qurişî
- kêse, qutebir, kurterê, riya kurt