betal

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurmancî[biguherîne]

rengdêr

Wate[biguherîne]

  1. Ya / yê ku kar nake yan kar pê nayê kirin.
    • Rojekê gava li bazarê, betal û li kêleka sepeta xwe ya hemaliyê sekinîbû, jineke ciwan ku çarjeveke ji hevrîjim û bi pelezêrkan neqijandî lê bû, hat cem wî. (Çîroka Hezar û Şevekê, werger: Serdar Roşan, Weşanên Nûdem)
  2. Bêkar, kesa/ê (ti) kar nîne.
  3. Nekêrhatî, bêkêr.
  4. Vale, ne girtî yan dagirtî.
  5. Berdayî.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Hin raxibê husnê la-yezal in
Hin talibê qalibê betal in
(Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Pîrepend[biguherîne]

  • Ger dizî xwêmal e,derî girtin betal e
  • Gotin betal î mêrkuj e,ha betalî mêrkuj e,heta betalî mêrek kuşt
  • Pîraniyê mêranî betal kir
  • Şer ji betaliyê çêtir e
  • Betalî ,xirabmalî

Biwêj[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr, mê:

Berhevdan:

Ji[biguherîne]

ji erebî بطال (beṭṭal) ji بطل (beṭele: betal bûn), hevreha aramî ܒܛܠ (b-ṭ-l-: betal bûn), aramî בטל, akadî beṭal. Ji eynî rehî: betlane, batil, iptal.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Zazakî[biguherîne]

Wate[biguherîne]

  1. Betal, kesê ku nexebite, îş neke[1].

Çavkanî[biguherîne]