belengaz

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɛlɛnˈɡɑːz/

• Deng (Bidlîs):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: be·len·gaz

Rengdêr

Pozîtîv	belengaz
Komparatîv	belengaztir
Sûperlatîv	herî belengaz (merkezî) tewrî belengaz (rojavayî) belengaztirîn (soranîzm)

belengaz

1. hejar, jar, destteng, feqîr, perîşan, kepaze, şerpeze, aşifte, rezîl, riswa, bêserûber

   Harîkariya mirovê belengaz erkeke li ser milên me hemiyan.

Formên alternatîv

• belingaz

Jê

• (lêker) belengaz bûn
• (lêker) belengaz kirin
• belengazane
• (navdêr) belengazbûn
• (rengdêr) belengazbûyî
• belengazî
• belengazîtî
• (navdêr) belengazkirin
• (rengdêr) belengazkirî
• belengaztî

Etîmolojî

Ji *belend ("bilind") +‎ *gaz ("reha gazî û gazind"), anku ê/a ku gazî/gazinda bilind dike. Bide ber belezûrî, ji bilind +‎ zûrî.

Dûnde

• Ermenî: բլնգազ (blngaz), բլնգյազ (blngyaz), բլնգած (blngac), բլնգյած (blngyac)
• Tirkî: belengaz

Werger

• Almanî: elend → de, arm → de, bedürftig → de, mittellos → de, notleidend → de, erbärmlich → de
• Erebî: بائس → ar, منكوب, فقير → ar,مسكين, ^?فقراء
• Farisî: پست → fa, خوار → fa, ذلیل → fa, روی برتافتن → fa, سرافکنده → fa, بیچاره → fa, بدبخت → fa, درمانده → fa
• Îngilîzî: abject → en, afflicted → en, needy → en, poor → en, miserable → en
• Tirkî: altta yok üstte yok, fukara → tr, kepaze → tr, perişan → tr, zavallı → tr, biçare → tr, ^?miskin → tr

Zazakî

Mane

1. belengaz, feqîr, bêkes û bêdeng