xweragir

Kurmancî

Rengdêr

Pozîtîv	xweragir
Komparatîv	xweragirtir
Sûperlatîv	herî xweragir (merkezî) tewrî xweragir (rojavayî)

xweragir

1. xurt, qayîm, mayinde,
   kesê yan tiştê ku bi hêsanî pûç nabe yan nayê têkbirin yan guherandin
2. pêbawer, berxwedêr

Formên alternatîv

• xoragir
• xuragir

Jê

• xweragirî
• xweragirîtî

Têkildar

• xweragirtî

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Kurmancî
xwe

Proto-îranî
*frā-
ber, pêş

Kurmancî
ra-

Proto-hindûewropî
*gʰrebh₂-

Proto-îranî
*greb-

Kurmancî
girtin

Kurmancî
ragirtin

Kurmancî
xweragir

Ji xwe + ragirtin.

Werger

• Almanî: ^?gefasst → de, ^?enthaltsam → de
• Erebî: ^?ثابت → ar
• Farisî: ثابت → fa
• Îngilîzî: determined → en, firm → en, resolute → en, steady → en, unyielding → en, principled → en, ^?collectanea → en, ^?impervious → en, ^?unfaltering → en, ^?unroved → en
• Tirkî: azimli → tr, dirençli → tr, kararlı → tr