pûç

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

Rengdêr[biguherîne]

Pozîtîv Komparatîv Sûperlatîv
pûç pûçtir herî pûç
pûçtirîn

pûç, p-ya req, ç-ya nerm

  1. (bo kes an jî tişt): bêkêr, xirab, nebaş, kêrnehatî
  2. kerixîn, çilmisîn, kevn bûn, wexta xwe derbaz kirin, tiştên ku ji ber kevnbûna xwe hêdî nayên bikaranîn
    Gûzên vê darê pûç bûne nayên xwarin
    • Çav bi bejn û bala kurê xwe ketine lê, nizanin dara pûç e." — (Sîma SemendXezal, Weşanên Nûdem1996)
  3. ji aliyê rewiştî ve nebaş, tevlî cinsî, serdaçûyî

Herwiha[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Hevreha farisî پوچ(puč).

Werger[biguherîne]