tiri

Kurmancî

Navdêr

tiri n

1. Binêre tirî.

Esperantoyî

Bilêvkirin

• IPA: /ˈtiri/
• Kîtekirin: ti‧ri

• Deng (Wijchen, Holenda)^ⓘ
• Deng (Brezîl)^ⓘ
• Deng (Toulouse, Fransa)^ⓘ
• Deng (Vosges, Fransa)^ⓘ

Lêker

Dem	Niha	Borî	Bê
R. Pêşkerî	tiras	tiris	tiros
Partîsîp aktîf	tiranta	tirinta	tironta
Partîsîp pasîf	tirata	tirita	tirota
Rawe	Mercî	Xwestekî / Fermanî	Rader
Niha	tirus	tiru	tiri

tiri gerguhêz

1. kişandin, kaşkirin

   Li tiras la piedojn el la kuvo.

   Wî nigên xwe ji kuwetê kişandin.

Etîmolojî

Deyn ji fransî tirer û ji îtalî tirare.

Jê

• altiri

Maorî

Navdêr

tiri

1. par, pişk, behr, beş,