rizq

Kurmancî

rizq n

jiyar, nîmet, bijewî, xwirak,
tişta/ê ku mirov pê debara jiyana xwe dike; par, pişk, beş, behr
Xwedê çi bike risqê me, em jê razî ne! ― Xwedê çi bide me, em pê qayil in.
- 2006 çiriya paşîn, (jêwergirtin), Hesen Huseyin Deniz: Lêkolînek li ser çanda me:
  Mirov di derbarê xwarina di dest de ne xwedî biryar e; wê rojê çi risqê wî/wê be pêwîst e bi wê xwe têr bibîne û ji bo sibê Xwedê kerîm e.
debar, meîşet^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Dara etîmolojiyê

Farisiya navîn
[skrîpt hewce ye] (rozîg)
xwarina rojane

Erebî
رزق (rizq)
xwarina rojane

Ji erebî رزق (rizq, “xwarina rojane”) ji farisiya navîn [skrîpt hewce ye] (rozîg, “xwarina rojane”), hevreha farisî (rûzî), têkilî roj ya kurdî.

Almanî: das tägliche Brot, Proviant → de nêr
Erebî: رزق, ^?الطائر, ^?الطعمة, ^?القسط
Farisî: رزق → fa, روزی → fa
Îngilîzî: sustenance → en, one's daily bread, food → en, the necessities of life, daily bread → en
Tirkî: rızk → tr, doygu → tr, ^?rızık → tr