reyîn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

reyîn negerguhêz

  1. qîja dirêj û bikeser ku gur yan kûçik dide
  2. axiftinên lewçe

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

  • -rew-

Bide ber[biguherîne]

Binêre herwiha[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *le- ("reyîn, rewîn"), proto-îranî *re- ("reyîn, rewîn"), avestayî: re- ("reyîn, rewîn"), sogdî: r'y- ("reyîn, rewîn"), osetî: rêjîn/rêjd- ("reyîn, rewîn"), kurmancî: reyîn- ("reyîn, rewîn"), hewramî: lalyay/laliye- ("reyîn, rewîn"), zazakî: lawayen/law- ("reyîn, rewîn"), sanskrîtî: ra ("reyîn, rewîn"), yûnanî: laiein ("deng kirin"), latînî: lātrāre ("reyîn, rewîn")

Çavkanî: Cheung p.306

Hevreh: zirrîn

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî reyîn reyîn
Îzafe reyîna reyînên
Çemandî reyînê reyînan
Nîşandera çemandî reyînê wan reyînan
Bangkirin reyînê reyînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî reyînek reyînin
Îzafe reyîneke reyînine
Çemandî reyînekê reyîninan

reyîn

  1. Dengê ku se, kûçik an gur derdixin.
    Doh êvarê çend kûçikên delal li ber derî direyiyan û reyîna wa wek kilamek digihîşt asîman.

Werger[biguherîne]


Kurdiya başûrî[biguherîne]

Rengdêr[biguherîne]

reyîn

  1. delal, spehî, bedew, ciwan, xweşik

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

  • reyin ره‌ین

Werger[biguherîne]