rûtîn

	Bikarhênerek dixwaze ev peyv were standardkirin. Ji kerema xwe tevlî nîqaşa li ser Daxwazên standardkirinê bibin.(+)
	rûtîn  / rutîn

Kurmancî

Navdêr

Tewandina rûtîn
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	rûtîn	rûtîn
Îzafe	rûtîna	rûtînên
Çemandî	rûtînê	rûtînan
Nîşandera çemandî	wê rûtînê	wan rûtînan
Bangkirin	rûtînê	rûtînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	rûtînek	rûtînin
Îzafe	rûtîneke	rûtînine
Çemandî	rûtînekê	rûtîninan

rûtîn m

1. Awayê normal yê kirina karekî.

   Hevmane: azîne, standard, rêç, rêbaz, pêşerê, dirb, isûl, islûb, teknîk

2. karên normal yan rojane
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
3. asayî, normal, adî, adetî, standard
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• rotîn
• rutîn

Jê

• rûtînî

Etîmolojî

Ji fransî routine, ji route (“rê”).

Werger

• Fînî: rutiini → fi
• Fransî: routine → fr
• Holendî: routine → nl
• Îngilîzî: routine → en, rut → en, rote → en
• Tirkî: rutin → tr, yöntem → tr