rûn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî rûn rûn
Îzafe rûnê rûnên
Çemandî rûnî rûnan
Nîşandera çemandî rûnî wan rûnan
Bangkirin rûno rûnino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî rûnek rûnin
Îzafe rûnekî rûnine
Çemandî rûnekî rûninan
rûn

rûn nêr

  1. Madeyê ku bi ser şîrî dikeve gava ku tê kan / kilandin û dişibe don, bezî, zeytê, nîvişkî û hwd.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *roughmen- (sertûk, rûn), ji *rewǝgh- (meyandin, havên kirin). Hevreha soranî ڕۆن(ron), kurdiya başûrî rün, zazakî ron, ruwen hewramî ruwen, farisî روغن(rewẍen, rowẍen), belûçî rugen, avestayî ruwgne-, almanî Rahm (sertûk), holendî room, norwecî rømme, îzlendî rjómi, inglîziya kevn rēam, inglîziya devokî ream...

Çavkanî:
  • Horn, Paul. (1893): Grundriss der neupersischen Etymologie [Bingehê etîmolojiya farisî] (bi almanî). Strassburg r. 140.,
  • Watkins, CalvertThe American Heritage Dictionary of Indo-European Roots [arşîv], Houghton Mifflin Co., 2007, çapa 2em, r. 72,
  • MacKenzie, David NeilThe dialect of Awroman (Hawraman-i Luhon) Grammatical sketch, texts, and vocabulary, Kommissionaer: Munksgaard (København), 1966, r. 130,
  • Etymonline. Online English Etymology Dictionary. <etymonline.com> by Douglas Harper.
  • Pokorny, JuliusFerhenga etîmolojî ya hindûewropî ["Indogermanisches etymologisches Wörterbuch (bi almanî)"], Bern, 1959, r. 873

Werger[biguherîne]

Soranî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

rûn

  1. zelal, ron, aşkere