Here naverokê

rûn

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
  • IPA(kilîd): /ˈruːn/
    • (rojhilatî û efrînkî)  IPA(kilîd)/rʉːn/
  • Deng (Bidlîs): guhdar bike(file)
  • Kîtekirin: rûn
[biguhêre]
Rûn

rûn n

  1. Madeyê ku bi ser şîrî dikeve gava ku tê kan / kilandin û dişibe don, bezî, zeytê, nîvişkî û hwd.

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina rûn
Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî rûn rûn
Îzafe rûnê rûnên
Çemandî rûnî rûnan
Nîşandera çem. rûnî wan rûnan
Bangkirin rûno rûnino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî rûnek rûnin
Îzafe rûnekî rûnine
Çemandî rûnekî rûninan

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Formên alternatîv

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji proto-hindûewropî *roughmen- (sertûk, rûn), ji *rewǝgh- (meyandin, havên kirin). Hevreha soranî ڕۆن (ron), kurdiya başûrî rün, zazakî ron, ruwen hewramî ruwen, farisî روغن (rewẍen, rowẍen), belûçî [skrîpt hewce ye] (rugen), avestayî ruwgne-, almanî Rahm (sertûk), holendî room, norwecî rømme, îzlendî rjómi, îngilîziya kevn rēam, inglîziya devokî ream...

Çavkanî:
  • Horn, Paul (1893), Grundriss der neupersischen Etymologie [Bingeha etîmolojiya farisî] (bi almanî), Strasbourg: K.J. Trübner, rûpel 140,
  • Watkins, Calvert (2007), The American Heritage Dictionary of Indo-European Roots (bi îngilîzî), çapa 2an, Boston: Houghton Mifflin, rûpel 72,
  • MacKenzie, David Neil (1966), The dialect of Awroman (Hawraman-i Luhon) Grammatical sketch, texts, and vocabulary[1] (bi îngilîzî), Kommissionaer: Munksgaard (København), rûpel 130,
  • Etymonline. Online English Etymology Dictionary. <etymonline.com> by Douglas Harper.
  • Pokorny, Julius (1959), Indogermanisches etymologisches Wörterbuch [Ferhenga etîmolojî ya hindûewropî] (bi almanî), cild 3, Bern, München: Francke Verlag, rûpel 873

Bide ber

[biguhêre]

Werger

[biguhêre]
Ev qismê Wergerê ji malûmatên naveroka vê versiyona madeya grease a Wîkîferhenga îngilîzî pêk tê.

Anagram

[biguhêre]
[biguhêre]

rûn (pirjimar rûnان (rûnan))

  1. zelal, ron, aşkere