şîr

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

navdêr, nêr

1. berhemê ji memik û guhanan[biguherîne]

Wate[biguherîne]
  1. şileya spî ya ji memikên jinan û ji guhanên candarên din yên
    (û wisa tê vexwarin yan jî mast yan penîr jê tê çêkirin)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]
Têkildar[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Ji[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *sṷēid- (şîr), hevreha sanskrîtî क्षीर (kṣîre: şîr), avestayî xşvid- (şîr) farisiya kevn şift- (şîr), farisî شير (şîr: şîr), soranî شير / şîr, zazakî şid / şit, hewramî şot. Herwiha hevreha şil (ruhn, şilî, têrav) ya kurmancî û rehê ksviḍ (şil bûn) ya sanskrîtî. Peyva tirkî süt hevreha ya mongolî sün e û di zimanên kevnar yên altayî de hebû lê belkî deynkirineke kevn ya ji hindûewropî be yan jî peyveke hevbeş ya herdu makezimanan be. Hêjayî gotinê ye ku ev rehê peyva şîr di pirraniya zimanên din yên hindûewropî de peyda nabe lê rehê h₂melg̑- gelek berbelavtir e: latînî mulgeo, yûnanî ἀμέλγω (amelgō), inglîzî milk, rusî молозиво, lîtwanî mélžti, toçarî A malke...

[biguherîne]

Ji Wêjeya Klasîk[biguherîne]

Gewher û durra yetîm bê terk-i ser têtin teleb
Xefletî ew keşşifî şîr dest bi dest hatin ceger
Go xebînet'ya Mela miskîn me lê ker kir kezeb
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]

2. çekek[biguherîne]

  1. çekek devikdirêj e bi gelemperî hinekî tewandî ango çemandî ye
    (mirov bi dest xwe digirin û pê şerr dikin)

Baştir: şûr

Soranî[biguherîne]

navdêr

wate[biguherîne]

  1. şîr