payder

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /pɑːjˈdɛɾ/
• Kîtekirin: pay·der

Navdêr

payderek û kitek pêlavê

payder n

1. Cihê ku mirov piyê xwe datîne ser û badide daku duçerxe anku bisiklet bimeşe.

   Hevmane: pedal, pêlik

Tewandin

Tewandina payder

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	payder	payder
Îzafe	payderê	payderên
Çemandî	payderî	payderan
Nîşandera çem.	wî payderî	wan payderan
Bangkirin	paydero	payderino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	payderek	payderin
Îzafe	payderekî	payderine
Çemandî	payderekî	payderinan

Formên alternatîv

• paydar

Etîmolojî

Belkî ji farisî, têkildarî pî, peya

Werger

• Almanî: Pedal → de n
• Danmarkî: pedal
• Esperantoyî: pedalo
• Fînî: poljin → fi
• Fransî: pédale → fr
• Holendî: pedaal → nl, trapper → nl
• Îngilîzî: pedal → en
• Norwecî: pedal → no
• Papyamentoyî: pedal
• Portugalî: pedal → pt
• Spanî: pedal → es
• Swêdî: pedal → sv, trampa → sv
• Tirkî: pedal → tr

Anagram

• peydar