mihnet

 Herwiha binêre: mîhnet

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /mɘhˈnɛt/
• Kîtekirin: mih·net

Navdêr

mihnet m

1. derd, kul, kovan, keser, xem, xefet
   • ~ 1620, Feqiyê Teyran, edîtoriya Kadri Yıldırım, Dîwan, çapa 2an, Enqere: Wezareta Kultur û Turîzmê ya Tirkiyeyê, di 2022 de hate weşandin, →ISBN:

     Dax û kovan bêhisab in
     Mihnet û êş û 'ezab in
     Xem ji qelbê min venabin
     Ay dilê min, ay dilo!

Tewandin

Tewandina mihnet

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mihnet	mihnet
Îzafe	mihneta	mihnetên
Çemandî	mihnetê	mihnetan
Nîşandera çem.	wê mihnetê	wan mihnetan
Bangkirin	mihnetê	mihnetino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mihnetek	mihnetin
Îzafe	mihneteke	mihnetine
Çemandî	mihnetekê	mihnetinan

Formên alternatîv

• mîhnet

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]

Bide ber

• mihne

Anagram

• nihmet

Tirkî

Navdêr

mihnet

1. tengasî, kovan