ewret

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ew·ret

Navdêr

Tewandina ewret
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	ewret	ewret
Îzafe	ewreta	ewretên
Çemandî	ewretê	ewretan
Nîşandera çemandî	wê ewretê	wan ewretan
Bangkirin	ewretê	ewretino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	ewretek	ewretin
Îzafe	ewreteke	ewretine
Çemandî	ewretekê	ewretinan

ewret m

1. (Îslam) endamên leşî yên ku dîtina wan ji aliyê biyaniyan ve heram e

Etîmolojî

Ji erebî عورة ('ewre^t: ewret, rûsî, tazîtî) ku herwiha serekaniya peyva afret e jî.

Werger

• Farisî: نامحرم → fa