dibistan

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /dɘbɘsˈtɑːn/

• Deng (Qamişlo):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: di·bis·tan

Navdêr

dibistan m

1. (perwerde) Saziyeke perwerdehiyê ku perwerdehiya seretayî û navîn dide, berî xwendina bi dereceya sêyem (kolej an zanîngeh).

Tewandin

Tewandina dibistan

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	dibistan	dibistan
Îzafe	dibistana	dibistanên
Çemandî	dibistanê	dibistanan
Nîşandera çem.	wê dibistanê	wan dibistanan
Bangkirin	dibistanê	dibistanino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	dibistanek	dibistanin
Îzafe	dibistaneke	dibistanine
Çemandî	dibistanekê	dibistaninan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: دبستان

Hevmane

• mekteb (esasî)
• medrese (esasî)
• fêrgeh, xwendingeh, perwerdegeh, hîngeh (kêmpeyda, maneyên nerastandî)

Jê

• dibistanî

Têkildar

• kolej
• lîse
• peymangeh
• xwendingeh
• zanîngeh
• zanko

Etîmolojî

Ji farisî دبستان (debistan, “xwendingeha destpêkê ango dibistana seretayî”), dip- (nivîsîn > binêre dîwan) + -istan anku "nivîsîngeh" yan jî ji erebî edeb + farisî/kurdî -istan, bide ber کودکستان (kûdekistan, “zarokxane”), دبيرستان (debîristan, “lîse”). Herwiha bide ber sûmerî 𒂍𒁾𒁀 (e₂-dub-ba: dibistan, xwandingeh).

Werger

mekteb — binêre mekteb