edeb
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: e·deb
Navdêr 1
[biguhêre]edeb m
- Guhartoyeke edebiyat (“tiştên nivîsandî”).
Navdêr 2
[biguhêre]edeb m
- (ode) Cihê destavkirinê, cihê lêrîtin û lêmîstinê, cihê mirov lê dirîn û dimîzin
- Hevmane: destavxane, avdestxane, tiwalet, WC
Ji wêjeya klasîk
[biguhêre]- ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:
- Şah bi qesda kuştina min rim hejandin bêsebeb
Da me çeşmê qehr û xeşmê rim li dil da go edeb
Kuştiyên dîdar û dînê bêxeta her deh sed in
Formên alternatîv
[biguhêre]Jê
[biguhêre]Etîmolojî
[biguhêre]
Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.
Werger
[biguhêre]navdêr
- Almanî: Anstand → de, Anständigkeit → de m, Artigkeit → de m, Höflichkeit → de m, Manieren → de, gute Manieren → de, gute Sitten → de, gute Umgangsformen → de
- Erebî: ?ادب → ar
- Farisî: ادب → fa, تربیت → fa, ?توالت → fa, ?دستشویی → fa, ?دشتشویی → fa
- Îngilîzî: ?politeness → en
- Tirkî: adap → tr, edep → tr, terbiye → tr, adab → tr, ?tuvalet → tr
Anagram
[biguhêre]Navdêr
[biguhêre]edeb
- Bi alfabeya latînî nivîsina ئەدەب (edeb, “edebiyat, kultur”).