destgîr

 Herwiha binêre: destgir

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: dest·gîr

Rengdêr

Pozîtîv	destgîr
Komparatîv	destgîrtir
Sûperlatîv	herî destgîr (merkezî) tewrî destgîr (rojavayî) destgîrtirîn (soranîzm)

destgîr

1. girtî, zindanî, hefsî, kesa/ê ku hatiye girtin

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: ده‌ستگیر

Jê

• destgîr bûn (lêker)
• destgîr kirin (lêker)
• destgîr kirin
• destgîrbûn (navdêr)
• destgîrbûyî (rengdêr)
• destgîrî
• destgîrker
• destgîrkirin
• destgîrkirin (navdêr)
• destgîrkirî
• destgîrkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Proto-hindûewropî
*ǵʰes-
dest; bi destan dan/birin

Kurmancî
dest

Kurmancî
-gîr

Kurmancî
destgîr

Ji dest + -gîr.

Bide ber

• destgirtî
• dezgir

Werger

• Fînî: pidätetty → fi
• Îngilîzî: detainee → en, detained → en, captured → en, captive → en, ^?acquisitive → en
• Tirkî: derdest → tr, esir → tr, tutsak → tr