ölü

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

ölü

  1. mirî (a/ê ku dawî li jiyana wê/wî hatiye, êdî najî)
    • ölü deve(dişi), hêştira mirî
  2. mirî, cendek, meyît, term, mirate, laş (cendekê mirovan)
    • bu mahallede ölü var, li vê taxê mirî heye
  3. zenûn, zelûl (ji bo ronî û tiştên wisan)
    • ölü kandil qendîla zenûn
  4. xalî, vala, xerabe (mec)
    • ölü şehir, bajarê xalî
  5. mirî (zimanê ku lu tu deverê nayê axaftin, bes belgeyên wî zimanî hene)
    • Hititçe ölü bir dildir Hitîtî zimanekî mirî ye (mec)
  6. bêcan, bêruh
    • ölü bir konuşması var axaftineke wê ya bêruh heye (mec)
  7. term (di terkîbên navdêran de)
    • tavuk ölüsü termê mirîşkê