ölü

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Tirkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. ê mirî (ê ku dawî li jiyana wî hatiye, êdî najî)
    • ölü eşek kerê mirî
  2. zenûn, ze-lûl (ji bo ronî û tiştên wisan)
    • ölü kandil qendîla zenûn
  3. xalî, vala, xerabe (mec)
    • ölü şehir bajarê xalî
  4. mirî (zimanê ku lu tu deverê nayê axaftin, bes belgeyên wî zimanî hene)
    • Hititçe ölü bir dildir Hitîtî zimanekî mirî ye (mec)
  5. bêcan, bêruh
    • ölü bir konuşması var axaftineke wê ya bêruh heye (mec)
  6. mirî, cendek, meyît, term (cendekê mirovan)
    • bu mahallede ölü var li vê taxê mirî heye
  7. term (di terkîbên navdê-ran de)
    • tavuk ölüsü termê mirîşkê