ölü

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

ölü

  1. mirî (a/ê ku dawî li jiyana wê/wî hatiye, êdî najî)
    ölü deve(dişi), hêştira mirî
  2. mirî, cendek, meyît, term, mirate, laş (cendekê mirovan)
    bu mahallede ölü var, li vê taxê mirî heye
  3. zenûn, zelûl (ji bo ronî û tiştên wisan)
    ölü kandil qendîla zenûn
  4. (mecazî) xalî, vala, xerabe
    ölü şehir, bajarê xalî
  5. (mecazî) mirî (zimanê ku lu tu deverê nayê axaftin, bes belgeyên wî zimanî hene)
    Hititçe ölü bir dildir Hitîtî zimanekî mirî ye
  6. (mecazî) bêcan, bêruh
    ölü bir konuşması var axaftineke wê ya bêruh heye
  7. term (di terkîbên navdêran de)
    tavuk ölüsü termê mirîşkê