dev

Kurdî

1. kuna tê re tê xwarin

devê jinekê (wate 1)

navdêr, nêr

Wate

1. kuna li leşî ya ku mirov tê re diaxive û dixwe

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: ده‌ڤ

Bi zaravayên kurdî

• kurmancî: dev
• soranî: dem
• feylî: dem
• zazakî: fek

Ji

Ji proto-aryayî *zefen-/zefer-, hevreha kurmancî difin, avestayî zefen, farisiya kevin defen, belûçî دف (def) / دپ (dep), pehlewî dehan, farisî دهن (dehen) / دهان (dehan: dev), دم (dem: hilm, henase, bêhn, nefes), soranî ده‌م / dem (dev).

Jê

• bêdev
• bêdevî
• bidev
• devkî
• devkîtî
• devkul
• devkulî
• devok
• devokî
• devokîtî

Werger

akadî: pû bretonî: genoù nêr çînî: 嘴, 口 elmanî: Mund nêr inglîzî: mouth oud inglîzî: muð nêr estonî: suu fînî: suu frensî: bouche mê frîsî: mûle holendî: mond gurcî: p'iri guwaranî: juru katalanî: boca mê mecarî: száj indonezî: mulut

interlingua: bucca îtalî: bocca mê japonî: 口 (くち, kuchi) farisî: دهان portugalî: boca mê rusî: рoт nêr slovenî: usta nêtar pirrjimar slovakî: ústa pirrjimar spanî: boca mê swêdî: mun tagalogî: bibig, bunganga tirkî: ağız tarokoyî: koak tupînambayî: îuru viyetnamî: mồm xirwatî: usta nêtar pirrjimar

2. cem, nik, bal

daçek

Hevwate

1. ba, bal, cem, nik

Bikaranîn

• dev: Ez çûm dev wê.
• ji dev: Ez ji dev wê hatim.
• li dev: Ez li dev wê me.

Werger

elmanî: bei (de) inglîzî: at someone's home bambarayî: so → bm, bara → bm dogonî: ginrr → dog spanî: en casa de, donde → es fînî: (jonkin / jonkun) luo / luona / luokse frensî: chez îdoyî: che

kurdî: bal (ku), cem (ku), nik (ku), dev (ku) holendî: bij (nl) portugalî: casa rusî: у → ru swêdî: hos tirkî: (bir kimsenin ya da bir şeyin) yanında

3. ber, hêl, alî

navdêr, nêr

Wate

1. ber, hêl:
   Wî dev da çolê û çû. (Wî berê xwe da çolê û çû.)

Tirkî

navdêr

Wate

1. dêw , hefrîd
2. hût , hefrît , neheng , heydeh
3. hût  : dev gibi bir adam zilamekî mîna dêwekî
4. mezin  : dev bir yazar nivîskarekî zehf mezin