car

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. her gava bûyerek diqewime:
   Carekê
   Vê carê
   Cara pêşîn herdem dijwar e.
   Baş tê bîra min dema min yekem car tu dîtî.
   Bila bo carek din bimîne.
   Carek din were.
   De bila vê carê bo dilê te!
   Cara dawîn / dawiyê / dûmahiyê / dûmahîkê
   Min sê car li derî da lê kesî venekir.
   Bi carekê
   Du-sê car(an)
2. dubare, çendbare:
   5 car 3 dibe 15.

Herwiha

• ca (2)

Hevwate

• defa
• kerre
• neql (2)
• ra
• taw
• dor

Jê

• ca
• cardin
• carina
• carinan
• carine
• carna
• carnan
• carne
• ducan
• ducanî
• ducarî
• îca
• îcar
• yekcar
• yekcarî
• ticar

Werger

afrîkaans: maal elmanî: Mal erebî: ‏مرة fînî: kerta frensî: fois

holendî: maal nêtar, keer nêr inglîzî: time, instance, occasion îtalî: volta rûsî: раз, набор, комплект, слой spanî: vez swêdî: gång tirkî: defa, kere

Inglîzî

navdêr

Wate

1. tirimpêl, erebe, otomobîl, seyare

Tirkî

navdêr

Wate

1. bangêrî , îlan
2. hawar , gazî m hîzar