têt

Kurmancî

Bilêvkirin

•  IPA^(kilîd): /teːt/

Formeke lêkerê

têt

1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera hatin (tewandin)..

   Ew her spêdê têt karî û êvarê diçe malê.

   • Tu bi halê me dizanî çi ye herlehze Mela
     Me di dil têt û diret xencerê xeddarê hudûs — (Melayê Cizîrî (~1640), Dîwan)

Têkildar

• têm, dihêm
• têyî, dihêyî
• tên, dihên
• (em) têyn, dihêyn (devokî)

Demên din

• dê bê, bêt, bihê, bihêt
• hat
• hatiye
• hatibû

Bi zaravayên din

• Kurmancî: tê
  • Botî: têt, têtin
  • Badînî: têt, têtin, dihêt
  • Sînemilî: tê
  • Reşî: tê
  • Serhedî: tê
• Soranî: dê, dehêt