sebir

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: se·bir

Navdêr

sebir m

1. bêhnfirehî, sebr, hewî
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. tirûş, sebat, semax, tebat, tehemil, tolerans, hedar, hedirîn, bênfirebûn^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Ji wêjeya klasîk

• “ihbitû minha cemî'en” hate emr
  Adema dî pêkve lakîn bi sebir — (Mela Hesenê Bateyî (~1720), Mewlûda Kurdî)

Tewandin

Tewandina sebir

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	sebir	sebir
Îzafe	sebira	sebirên
Çemandî	sebirê	sebiran
Nîşandera çem.	wê sebirê	wan sebiran
Bangkirin	sebirê	sebirino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	sebirek	sebirin
Îzafe	sebireke	sebirine
Çemandî	sebirekê	sebirinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: سه‌بر

Jê

• (lêker) sebir kirin
• (navdêr) sebirkirin
• (rengdêr) sebirkirî

Etîmolojî

Ji erebî صَبْر‎ (ṣabr).

Werger

• Almanî: Appell → de m, Geduld → de m
• Erebî: صبر → ar, تحمل, ^?العزاء, ^?العزوة, ^?النجاحة
• Farisî: صبر → fa
• Fransî: patience → fr m
• Îngilîzî: patience → en, temper → en, tolerance → en
• Spanî: paciencia → es m
• Tirkî: çıdam → tr, dayanç → tr, dayanma → tr, götürüm → tr, sabır → tr, sebat → tr, tahammül → tr, ^?kısır → tr