pembe

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

navdêr, nêr

  1. kinûşk, helesor, şîrik, pîvazî, sîfik, sûf,
    rengê sorî vebûyî
    Yek ji van rengan: #FEC3AC #FEBFD2 #FF7FCF #FD3F92 #C4698F
  2. pembû

Herwiha[biguherîne]

Ji wêjeyê[biguherîne]

Xanima ku li alê rastê ê bernamekar rûniştibû lingê xwe yê rastê avêtibû ser lingê çepê, pêlavek qahveyî û poztûj li lingê wê û qazaxekî rengesor û pembe ku gazî hevdu dikirin li xwe kiribû. Berçavkên çargoşe û modern li ber çavên wê bûn. Bixwebibawer û piştrast bi giranî rûniştîbû. Xanima ku li himber bernamekar rûniştibû, te digo qey porê wê ji qîrê derxistine û di peyda jî di rûnê zeytê da gerandine, weha reş û dibiriqî. Lê ew bi xwe hinek şermok bû û bi çavên huznî li dora xwe mêze dikir.

(Kadîm Kan: Bernameyek muhtemel, Peyama Kurd, hj. 78, 3/2006)

Ji[biguherîne]

ji zimanên îranî, hevreha kurmancî pembû, farisî پنبه  (penbe: pembû). Maneya eslî "pembû" ye lê paşî wateya rengekî girtiye.

Bikaranîn[biguherîne]

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

pembe

  1. pembe, penbe, kinûşk, helesor, şîrik