muhtac

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Rengdêr[biguherîne]

Pozîtîv Komparatîv Sûperlatîv
muhtac muhtactir herî muhtac
muhtactirîn

muhtac

  1. Kesa/ê ku hewceyî tiştekî ye.
    Hevmane: hewcedar, lazim, pêdivî, pêwîst, hewcek, hewcok
    • Ko di şerqê Meh û Xurşîd-i ji şewqê bettilîn
      Lew ji sur surme didêrîn we ne muhtacê kil în
      Mest di nêv tor û lefan marê li selwê fittilîn
      (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji erebî محتاج‎.

Werger[biguherîne]