muhît

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: mu·hît

Navdêr

muhît m

1. derdor, hawir, çarmedor, dewrûber, dorber, dewrûdor, dorûber, derûdor, havêrke, hawirdor, dorhêl, erdîm, war, dever, jîngeh
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. okyanûs (nimûne: Mamosta Hejar debêjêt "[ey dillope firmêskî min] be hawar û dadit muhît bişllejêne - le çepgerdî gerdûn heqî kurd bistêne")
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ji wêjeya klasîk

• Hey'atê felek bi wechê qudret
  Bê qalib û bê muhît û miqyas
  Bê alet û bê muşîr û miqras — (Ehmedê Xanî, Mem û Zîn , ~1692)

Tewandin

Tewandina muhît

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	muhît	muhît
Îzafe	muhîta	muhîtên
Çemandî	muhîtê	muhîtan
Nîşandera çem.	wê muhîtê	wan muhîtan
Bangkirin	muhîtê	muhîtino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	muhîtek	muhîtin
Îzafe	muhîteke	muhîtine
Çemandî	muhîtekê	muhîtinan

Formên alternatîv

• mihîd
• mihît
• muhîd

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]: mu- + hût (anku "cihê hûtan")

Werger

• Almanî: Gebiet → de nêr, Kreis → de nêr, Milieu → de nêr, Umgebung → de mê, Umkreis → de nêr, Umwelt → de mê
• Îngilîzî: milieu → en
• Tirkî: çevre → tr, muhit → tr