miç

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈmɪt͡ʃ/
• Deng (Qamişlo)^ⓘ

Rengdêr

Pozîtîv	Komparatîv	Sûperlatîv
miç	miçtir	herî miç (merkezî) tewrî miç (rojavayî) miçtirîn (soranîzm)

miç

1. Ne vekirî bi taybetî çav yan dest.

   Hevmane: girtî, qepat, bestî, daxistî

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Jê

• guhên xwe miç kirin (lêker, biwêj)
• miç kirin (lêker)
• miçandin
• miçandî
• miçî
• miçîn
• miçkirin (navdêr)
• miçkirî (rengdêr)

Bide ber

• miçe
• mij
• miz

Têkildar

• mit

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Tirkî: yumuk → tr, kapalı → tr