mehf kirin

 Ji bo navdêrê binêre: mehfkirin

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /mɛhf kɪˈɾɪn/
• Kîtekirin: mehf ki·rin

Lêker

mehf kirin (gerguhêz)
Rehê dema niha:
RP. Niha
	ez	mehf dikim
	tu	mehf dikî
	ew	mehf dike
	em, hûn, ew	mehf dikin
Fermanî	Yekjimar	mehf bike
	Pirjimar	mehf bikin
Rehê dema borî:
RP. Boriya sade
	min	mehf kir
	te	mehf kir
	wê/wî	mehf kir
	me, we, wan	mehf kir
Formên din: Tewandin:mehf kirin

mehf kirin gerguhêz (lêkera hevedudanî)

1. hilweşandin, têk birin, ruxandin, wêran kirin, xirab kirin
   • E.J.Keal ji aliyê mûsiyûma şahanî ya zankoya Ontario (Kanada) ve hatiye şandin, bo li derdora wa keleha kevnare lêgerîn û kolanê bike. Di wan kar û barên xwe de, Keal pêrgî çandeke avahiya pir pêşkeftî, hinde burc û xanî û qesrek balkêş hatiye. Wek diyar dibe, ew avahî ji dawiya dema Parthan de (226 B. Z.) maye. Mixabin gelek kevir û stûn û bermayên wê kelehê ji aliyê gundiyan ve bo avakirina mal û sincan hatine hilkirin û şkandin û bikaranîn. Wilo jî parek mezin ji wê kelepora kurdî ya mêjûyî û giring hatiye mehfkirin. — (Cankurd: "Baronê Diz û Keleşan", jêwergirtin: Peyam.eu, 7/2009)

Etîmolojî

Ji mehf +‎ kirin.

Werger

• Almanî: niederwerfen → de, verderben → de, zerrütten → de, ^?heimsuchen → de, ^?zu Grunde richten → de
• Îngilîzî: ruination → en
• Tirkî: fena yapmak → tr, mahvetmek → tr, toz duman etmek → tr, yırtmak → tr, fena etmek → tr, kavurmak → tr, ^?batırmak → tr, ^?bitirmek → tr, ^?canına okumak → tr, ^?ezmek → tr, ^?kasıp kavurmak → tr, ^?yakmak → tr