lêk ketin

 Ji bo navdêrê binêre: lêkketin

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: lêk ke·tin

Lêker

lêk ketin negerguhêz (lêkera hevedudanî)

1. şer kirin, li hev dan, li hev xistin (bi dest û piyan yan jî bi dar û beran bo êşandina hev)

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: لێک کەتن

Formên alternatîv

• lêk keftin

Etîmolojî

Ji lêk +‎ ketin.

Werger

• Îngilîzî: to fight → en, to uproot → en, have words with → en, ^?have words → en